Choroby pasożytnicze są wśród psów bardzo powszechne. Nawet jeśli pilnujesz swojego pupila, by nie zjadał na spacerach nic podejrzanego i podajesz mu odpowiednio przygotowane jedzenie, szansa, że zarazi się pasożytami, może być wciąż duża. Wystarczy, że po spacerze wyliże łapy, pogryzie buty lub napije się wody z kałuży. Formy inwazyjne pasożytów są stale obecne w środowisku i niewiele potrzeba, by dostały się do organizmu psa. Jakie robaki u psa są najbardziej powszechne? Jak zapobiegać zarażeniu?
Psie robaki – najważniejsze informacje:
- Pasożyty u psów są powszechne – najczęściej spotykane to glisty, tasiemce, tęgoryjce, giardie oraz nicienie płucne i sercowe.
- Objawy robaków u psa to m.in. biegunka, wymioty, chudnięcie mimo apetytu, matowa sierść, anemia, świąd, kaszel czy drgawki.
- Diagnostyka opiera się na badaniu kału i krwi, najlepiej z kilku dni, bo pasożyty wydalają jaja cyklicznie.
- Leczenie pasożytów u psa wymaga indywidualnie dobranych leków odrobaczających, a czasem też dezynfekcji otoczenia pupila.
- Profilaktyka jest kluczowa – bezpieczne źródła jedzenia, unikanie padliny, gryzoni i wody z kałuż, regularne badania kału i rozsądne odrobaczanie co kilka miesięcy w sytuacji diagnozy.
Robaki u psa – rodzaje
Pasożyty u psów, które są najczęściej diagnozowane, to:
- glisty,
- tasiemce,
- tęgoryjce,
- giardie,
- włosogłówki,
- nicienie płucne,
- nicienie sercowe i
- kokcydia.
Pasożyty u psa – drogi zarażenia
W zależności od ich rodzaju, drogi inwazji bywają różne. Psy zarażają się często drogą pokarmową, zjadając jaja, larwy lub inne formy inwazyjne pasożytów – występują one powszechnie w środowisku i mogą być obecne w surowym mięsie z niesprawdzonego źródła, padlinie, czy w odchodach innych zwierząt. W przypadku tęgoryjca do zarażenia może dojść również przez skórę (najczęściej opuszki łap), nicienie sercowe są przenoszone przez komary, a nicienie płucne za pośrednictwem ślimaków. Dodatkowo szczenięta mogą się zarażać niektórymi pasożytami bezpośrednio od matki, jeszcze w okresie płodowym lub ssąc mleko.
Zarobaczenie psa – objawy
Najczęściej spotykanymi objawami chorób pasożytniczych są:
- biegunka,
- wymioty,
- chudnięcie mimo dużego apetytu,
- zmatowienie sierści,
- anemia,
- świąd.
W niektórych przypadkach objawy robaków u psa mogą dochodzić ze strony układu nerwowego, np. otępienie czy drgawki. Jeśli pies został zaatakowany przez nicienie płucne lub sercowe, można spodziewać się kaszlu, duszności, zaburzeń krzepnięcia krwi i nietolerancji wysiłkowej. Może nawet dojść do nagłej śmierci psa.
Psie robaki: diagnostyka chorób pasożytniczych u psa
Żeby zidentyfikować chorobę pasożytniczą, lekarz weterynarii najczęściej zleca badanie kału, a w przypadku podejrzenia nicieni płucnych i sercowych pobierze próbkę krwi. Czasem diagnoza jest oczywista – gdy inwazja jest bardzo duża, można zaobserwować robaki w kupie psa, a czasem nawet w wymiocinach. Próbka kału do badania musi być odpowiedniej wielkości. Często trzeba pobierać ją przez kilka dni, ponieważ zdarza się, że w pojedynczej próbce nie uda się odnaleźć jaj lub cyst, bo nie są one wydalane z kałem stale, tylko cyklicznie. Może też mieć to związek z cyklem rozwojowym danego pasożyta. Dlatego najczęściej lekarz weterynarii prosi o próbki kału z 3 różnych dni.
Pasożyty u psa: wybrane rodzaje
Glisty (Toxocara canis)
Należą do robaków obłych. Żyją w jelicie cienkim psa, gdzie rozmnażają się i składają jaja, które wraz z kałem wydostają się do środowiska. Gdy jaja dostaną się do przewodu pokarmowego psa, wykluwają się z nich larwy. Migrują one następnie do płuc, powodując kaszel (charakterystyczny objawem glistnicy). Potem wraz z odkrztuszoną wydzieliną są one połykane i rozwijają się do formy dorosłej, zdolnej do rozmnażania i składania kolejnych jaj.
Tasiemce
U psów można spotkać różne gatunki tasiemców. Najpowszechniejsze z nich to:
- tasiemiec psi (Dipylidium caninum)
- tasiemiec wielojamowy (Echinococcus multilocularis)
- tasiemiec bąblowcowy (Echinococcus granulosus)tasiemce z rodzaju Taenia
Mimo że wszystkie należą do grupy robaków płaskich, drogi zarażenia oraz występujące objawy mogą być różne. Tasiemiec psi jest przenoszony za pośrednictwem pcheł i wszołów psich. Tasiemcem wielojamowym pies może zarazić się, zjadając padlinę lub polując na gryzonie. Tasiemiec bąblowcowy może występować w surowej wieprzowinie i baraninie z niepewnego źródła. Jaja tasiemców obecne są również w kale zarażonych psów i innych zwierząt. W przypadku zarażenia tasiemcem z rodzaju Taenia, charakterystycznym objawem tych pasożytów u psa bywa tzw. „saneczkowanie”, czyli pocieranie przez psa zadem o podłoże. Dzieje się tak dlatego, że człony tasiemca wydostające się przez odbyt mogą powodować świąd tej okolicy ciała.
Tego typu objawy mogą też wystąpić przy problemach z gruczołami okołoodbytowymi u psa. Tutaj odsyłam Cię do artykułu ,,Zatkane gruczoły okołoodbytowe u psa – jak sobie z nimi radzić?”.
Tęgoryjce
Tęgoryjce należą do grupy robaków obłych, podobnie jak glisty. Żyją w jelicie cienkim i żywią się krwią swojego gospodarza powodując anemię i wyniszczenie organizmu.
Giardia
Giardia intestinalis to kolejny pasożyt atakujący psy. Należy on do typu wiciowców i jest organizmem jednokomórkowym. Nie da się go dostrzec gołym okiem. Zasiedlając przewód pokarmowy psa, uszkadza ściany jelita powodując przewlekłą lub nawracającą biegunkę, a czasem inwazja przebiega bezobjawowo. Giardia może zarażać zarówno psy, jak i koty oraz ludzi i jest bardzo trudna do zwalczenia. W mojej praktyce żywieniowej jest to niestety jeden z częściej spotykanych pasożytów wśród psów. Więcej o giardii dowiesz się z artykułu ,,Lamblia u psa – wszystko co musisz o niej wiedzieć”.
Nicienie płucne
Pies może się nimi zarazić zjadając ślimaki. Dorosłe osobniki przebywają w oskrzelach, tchawicy oraz tętnicy płucnej psa i powodują kaszel.
Nicienie sercowe
Przybyły do Polski z krajów śródziemnomorskich i stanowią coraz częstszy problem. Są przenoszone przez komary, a dorosłe osobniki zasiedlają tętnicę płucną oraz serce psa. Ich leczenie jest trudne i obarczone ryzykiem wystąpienia zatoru płucnego.
Odrobaczanie psa
Żeby pozbyć się pasożytów u psów, stosuje się odpowiednie leki. Postępowanie bywa różne w zależności od konkretnego przypadku. W związku z tym, że wśród psów bardzo łatwo o zarażenie się robakami bytującymi w środowisku, najczęściej zaleca się odrobaczanie psa co 3-6 miesięcy. Jednak należy pamiętać, że leki odrobaczające potrafią dość mocno obciążać jelita. Dlatego ich profilaktycznie stosowanie może być kłopotliwe dla psów przewlekle chorych, zwłaszcza na choroby układu pokarmowego oraz dla psów o łagodniejszych brzuszkach. Ja zdecydowanie bardziej polecam cyklicznie badać kał np. co 3 miesiące i wtedy odrobaczać, jeżeli zachodzi taka konieczność. Taka praktyka jest lepszym obrazem profilaktyki, gdzie unikamy niepotrzebnych kłopotów ze strony układu pokarmowego.
W przypadku szczeniąt w pierwszym półroczu życia leki odrobaczające podaje się już 2 tygodnie po urodzeniu, a następnie co miesiąc. Jeśli występują niepokojące objawy, warto wykonać badanie kału lub krwi (w przypadku nicieni płucnych i sercowych). Lekarz weterynarii dopasowuje odpowiednie leczenie do konkretnego przypadku. Czasem trwa ono nawet kilka tygodni, a dodatkowo może być konieczna dokładna dezynfekcja środowiska życia psa (m.in. pranie posłań w wysokich temperaturach czy wapnowanie podwórka).
Zapobieganie pasożytom u psa
Pies robaki może „złapać” w wielu miejscach i trudno jest temu zapobiec, można jednak zmniejszyć prawdopodobieństwo zarażenia, trzymając się na co dzień kilku zasad:
- podawać psu jedzenie ze sprawdzonych źródeł
- nie wybierać surowego mięsa gorszej kategorii, a skupiać się na kategorii spożywczej
- mrożenie mięsa może zabijać niektóre pasożyty
- zapobiegać zjadaniu przez psa padliny, gryzoni i ślimaków
- zapobiegać piciu wody z kałuż
- sprzątać po psie, by zmniejszyć ryzyko wtórnego zarażenia oraz przenoszenia choroby na inne zwierzęta
- regularnie badać kał psa
FAQ – najczęściej zadawane pytania o pasożyty wewnętrzne u psa
Jakie są najczęstsze robaki u psa i jakie rodzaje pasożytów wewnętrznych występują?
Do najczęściej diagnozowanych pasożytów u psów należą glisty, tasiemce, tęgoryjce, giardie, włosogłówki, a także nicienie płucne i nicienie sercowe. Każdy z tych psich robaków ma inny cykl życiowy i wywołuje odmienne objawy, dlatego tak ważna jest szybka diagnostyka.
Kiedy ma miejsce zarobaczenie psa, objawy mogą być różne. Jak je rozpoznać?
Objawy pasożytów u psa to najczęściej biegunka, wymioty, spadek masy ciała mimo apetytu, matowa sierść i anemia. W niektórych przypadkach mogą wystąpić świąd w okolicy odbytu (tasiemce), kaszel (glisty, nicienie płucne) czy nawet drgawki. Zarobaczenie psa objawy daje różne w zależności od gatunku pasożyta i stopnia inwazji.
Jakie objawy mogą wskazywać na nicienie u psa?
Nicienie u psa mogą wywoływać kaszel, duszności i nietolerancję wysiłku (nicienie płucne i sercowe) lub biegunkę i chudnięcie (glisty, tęgoryjce). Często choroba rozwija się skrycie, dlatego objawy pasożytów u psa bywają widoczne dopiero przy dużej inwazji.
Jak wygląda leczenie, kiedy pies ma robaki?
Leczenie pasożytów u psa polega na podaniu odpowiednich leków odrobaczających, dobranych przez lekarza weterynarii do rodzaju pasożyta. W cięższych przypadkach terapia trwa kilka tygodni i wymaga dodatkowo dezynfekcji otoczenia (posłania, ogród, kuweta).
Jak zapobiegać robakom u psa na co dzień?
Aby zmniejszyć ryzyko, że pies ma robaki, warto podawać tylko sprawdzone jedzenie, unikać surowego mięsa niskiej jakości, nie pozwalać psu pić wody z kałuż ani zjadać padliny czy ślimaków. Kluczowe są też regularne badania kału i odrobaczanie psa w razie potrzeby.
