KotyZdrowieŻywienieIBD u kota

IBD lub inaczej idiopatyczne zapalenie jelit u kota, to coraz powszechniej występująca dolegliwość. Jest ona często powodem występowania biegunek i wymiotów u kota.

 

Co to jest IBD u kota?

IBD odnosi się do grup chorób jelitowych, które najczęściej objawiają się wymiotami, biegunkami i problemami we wchłanianiu wartości odżywczych z pokarmu. To określenie stosuje się jednak, do wciąż słabo poznanych patologii jelitowych, ponieważ wciąż nie została zgodnie zaakceptowana definicja nieswoistego zapalenia u jelit.

W celu lepszego zobrazowania problemu IBD u kota, poniżej opiszę skrócony schemat wchłaniania wartości z pokarmu przez koci organizm.

W trakcie trawienia spożytego pokarmu najwięcej wartości odżywczych, zostaje wchłoniętych w jelicie cienkim. Ściany jelita cienkiego są zbudowane z kosmków przypominających palce. Pomiędzy kosmkami znajdują się szczeliny wyłożone komórkami zwanymi enterocytami. Możemy sobie wyobrazić, że palce naszych dłoni przedstawiają kosmki jelitowe, a przestrzenie pomiędzy palcami, to właśnie szczeliny z enterocytami.

Głównym zadaniem enterocytów jest wchłanianie składników odżywczych z pokarmu, a następnie przetransportowanie ich do krwioobiegu, które kolejno odżywią organizm. Enterocyty są bardzo istotnymi komórkami w organizmie zwierzęcia.

Tworzą się one u podstawy kosmków, w szczelinach i docierają, aż na ich szczyt. Komórki enterocytów są ciągle uzupełniane przez organizm, dzięki czemu u zdrowego zwierzęcia nie ma problemów ze wchłanianiem wartości odżywczych z pokarmu.

U kotów chorych na IBD struktura kosmków jest zaburzona. Kosmki stają się płaskie, skrócone, często również ze sobą połączone. Taka zmiana prowadzi do zmniejszenia liczby enterocytów, odpowiedzialnych za wchłanianie wartości odżywczych.

Dodatkowo stan zapalny wypełnia szczeliny między kosmkami, przez co zostają spłaszczone ściany jelit. Błona śluzowa jelit ulega uszkodzeniu oraz pogarsza się jej przepuszczalność. W konsekwencji może to doprowadzić do wycieku toksyn z jelita do krwioobiegu. Jest to zjawisko zwane dysbiozą jelit.

 

Objawy IBD u kota

Objawy IBD są często uzależnione od konkretnego miejsca jelit, które zostało zapalnie zmienione. Należy pamiętać, że obszar chorobowy może obejmować od jelit do dwunastnicy, a nawet jelita grubego. Zazwyczaj jednak problem dotyczy przedniego odcinka jelita cienkiego.

Do najpopularniejszych objawów IBD u kota możemy zaliczyć:

  • biegunki;
  • wymioty;
  • wodobrzusze;
  • spadek masy ciała;
  • bóle brzucha;
  • przelewanie w jamie brzusznej;
  • wzdęcia i gazy;
  • zgrubiałe pętle jelit;
  • intensywne jedzenie trawy;

Toksyny krążące w krwioobiegu ostatecznie mogą wywołać silną ogólnoustrojową odpowiedź immunologiczną. Rezultatem tego mogą być alergie i nietolerancje pokarmowe.

Zaburzenia trawienia są niestety często również przyczyną wtórnych infekcji w organizmie kota. Jest to związane z tym, że układ pokarmowy odpowiada w ponad 50%, za odporność organizmu. Idiopatyczne zapalenie jelit może prowadzić również do niedoborów.

U kotów istnieje również korelacja pomiędzy chłoniakiem przewodu pokarmowego a przewlekłą chorobą IBD. Chłoniak jest jednym z najczęściej występujących nowotworów wśród kotów.

Przewlekła biegunka oraz wymioty mogą prowadzić do pojawienia się dodatkowego zapalenia i bliznowacenia błony śluzowej jelit. Zmiany te z kolei mogą ewoluować w komórki rakowe, które ostatecznie mogą przeistoczyć się w chłoniaka przewodu pokarmowego.

 

Chory kot

Jak wykryć IBD u kota?

Podstawową formą wstępnego zdiagnozowania idiopatycznego zapalenia jelit u kota jest przeprowadzenie właściwych badań krwi. Poza podstawowymi badaniami warto wykonać badanie oznaczające poziom kwasu foliowego oraz witaminy B12 w organizmie. Te dwa parametry potrafią stwierdzić, czy organizm zwierzęcia prawidłowo wchłania i przyswaja wartości pokarmowe z pożywienia. Obniżony poziom kwasu foliowego może świadczyć o zaburzonym wchłanianiu oraz występującej chorobie jelita cienkiego. Jeśli z kolei mamy nadmiar kwasu foliowego, to może świadczyć o schorzeniu zwanym SIBO u kotów, który odznacza się przerostem bakteryjnym flory bakteryjnej jelit.

Obniżony poziom kobalaminy, czyli witaminy B12 również może świadczyć o problemach jelitowych.

Przy okazji diagnozowania IBD warto sprawdzić kondycję trzustki. Do tego przydaje się, przeprowadzenie testów TLI oraz PLI świadczących o funkcjonowaniu trzustki. Wtórne zapalenie trzustki bardzo często towarzyszy kotom chorym na IBD.

Ostatecznym badaniem, niestety dość inwazyjnym, lecz czasami nieuniknionym jest biopsja, w celu znalezienia zmian w architekturze przewodu pokarmowego. To badanie powinno być ostatecznością.

 

Badanie krwi u kota

IBD u kota – leczenie

W momencie, gdy zostało zdiagnozowane IBD u naszego kota, warto podjąć współpracę z lekarzem weterynarii wyspecjalizowanym w problemach układu pokarmowego. IBD jest bardzo złożonym problemem które wymaga doświadczonego i często również zróżnicowanego podejścia medycznego. Czasami IBD wymaga zastosowania odpowiedniego leczenia farmakologicznego, w celu poprawy kondycji układu pokarmowego zwierzęcia oraz zlikwidowania stanu zapalnego.

Kwestie, które warto omówić z lekarzem weterynarii to m.in. przyszłe szczepienia, stosowana dotychczas terapia lekowa, wszelkie zmiany w otoczeniu zwierzęcia w ostatnim czasie oraz ewentualny kontakt z materiałem toksycznym dla zwierzęcia, którego szczególnie należy unikać.

Zazwyczaj podczas skutecznej kuracji lekami, po odpowiednim czasie odstawia się je jeden po drugim, zaczynając od tego, który wywołuje najwięcej skutków ubocznych, czujnie obserwując przy tym kota.

 

Dieta dla kota z IBD

Dieta eliminacyjna

Postępowanie dietetyczne przy IBD u kota zaczyna się zazwyczaj od zastosowania łagodnej diety eliminacyjnej. Często również należy zwracać uwagę na stopień przetworzenia wykorzystywanych składników w diecie, dlatego też bardzo dobrze sprawdza się tutaj dieta gotowana lub dieta BARF. Jednak to często zależy od wyników badań krwi zwierzęcia.

Dietę eliminacyjną wprowadza się najczęściej równolegle z antybiotykoterapią i leczeniem zaleconym przez prowadzącego lekarza weterynarii.

Czasem okazuje się, że IBD jest jedynie nietolerancją pokarmową, która ustępuje przy przeprowadzonej diecie eliminacyjnej, z nowym źródłem białka. Bardzo istotny jest również okres przejściowy na nowy typ diety. Niektóre koty cierpiące na IBD, wykazują spadek apetytu, który może być niebezpieczny dla chorego zwierzęcia. Dlatego też w takiej sytuacji bardzo często zaleca się stopniowe mieszanie starej diety z nową. Do przeprowadzenia diety eliminacyjnej poza wykorzystaniem diety gotowanej lub diety BARF, można wykorzystać odpowiedniej jakości monobiałkowe karmy mokre. Jest to jednak mniej zalecane rozwiązanie.

 

Kot patrzący na mięso

Probiotyki

Przy IBD warto, jest wprowadzić wsparcie probiotyczne, które pomoże odbudować zaburzoną florę jelitową. Probiotyki są podawanymi doustnie żywymi kulturami bakterii. Czasami taką kurację probiotyczną wydłuża się nawet po ustaniu objawów.

Bardzo istotne jest to, aby probiotyki, które wykorzystujemy, były to probiotyki, przeznaczone dla psów i kotów, a nie dla ludzi. Dobry probiotyk nie powinien zawierać zbędnych dodatków, a niezbędne szczepy bakterii. Zastosowanie probiotyków stymuluje perystaltykę jelitową oraz zapobiega biegunkom i zaparciom.

 

Suplementacja przy IBD

Dobrym pomysłem przy podejrzeniu IBD u kota jest zastosować właściwą suplementację wzmacniającą organizm. Głównym celem zastosowania suplementacji jest wsparcie pracy jelit oraz uzupełnienie niedoborów, jeśli do takich doszło przy okazji wyniszczenia organizmu. To jednak musi być wcześniej ustalone na podstawie wyników badań.

W sytuacji niedoboru witaminy B12 bardzo często potrzebne jest pozajelitowe dawkowanie. Wynika to z tego, że doustne podanie zazwyczaj nie przynosi pożądanego efektu.

Dobrym pomysłem jest suplementowanie kwasów Omega 3 np. w postaci oleju z dzikiego łososia, co działa prozdrowotnie i zmniejsza stan zapalny w organizmie zwierzęcia.

Właściwe postępowanie dietetyczne przy IBD u kota ma działanie terapeutyczne i pozwala ustabilizować organizm pupila. Niestety zawsze istnieje ryzyko nawrotu choroby, jednak stosując dobrze zbilansowaną i odpowiednio dobraną dietę, to ryzyko jest znacznie mniejsze.

 

Koniecznie przeczytaj jakie jest ,,10 objawów choroby u kota”.

Dodaj komentarz

Twój adres email nie będzie opublikowany Wymagane pola są oznaczone *

Opublikuj komentarz